Blog

هلی شات چیست؟

۲۲ مرداد, ۱۳۹۳ مدیریت وب سایت 0

به مجموعه نماهای هوایی با اسم بین المللی هلیشات به نمایه های تصویری که از ارتفاع گرفته میشود اطلاق میگردد. یعنی بسته به نیاز کاربر یا کارفرما از سطح تا ارتفاع مورد نیاز یا فقط در ارتفاع، عکس یا فیلم مورد نظر گرفته شود. که نوع کار می تواند عکسبرداری هوایی یا شات های هوایی شامل فیلمبرداری و تصویربرداری هوایی باشد.

مهمترین بخش در این بین فیلمبرداری هوایی می باشد. یعنی تکنیک فیلمبرداری بصورت نگاتیو که در عین حال سخت ترین و دقیق ترین آن نیز خواهد بود. بدین صورت که سیستم تصویربردار بسته به بالگرد سرنشین دار یا رادیو کنترل با قابلیت حمل دوربینی که میتواند تصاویر را روی نگاتیو ذخیره نماید عهده دار عمل فیلمبرداری هوایی آنهم تحت نظارت مدیر فیلمبرداری و در نهایت کارگردان میباشد. (از اقسام این نوع دوربینها میتوان به ARRIFLEX 235 و  ARRIFLEX 535 و ... اشاره نمود.)

در سرزمین ایران در مبحث هلیشات (نماهای هوایی) گروه فتونیکا به عنوان یکی از حرفه ای ترین ها در زمینه های فیلمبرداری هوایی، تصویربرداری هوایی و عکسبرداری هوایی می باشد.

از بخشهای دیگر هلیشات میتوان به تصویربرداری هوایی اشاره نمود. تکنیکی که در آن عمل گرفتن تصاویر با استفاده از دوربینهای دیجیتال مد نظر است؛ که با توجه به تغییر سیستم دوربین ها به دیجیتال در این زمانه به لحاظ کاربردی استفاده بیشتری دارند.

از دیگر اقسام این بخش که به لحاظ کاربردی سابقه بیشتری هم دارد عکسبرداری هوایی شامل عکسهای هوایی معمولی، موزاییکی و پانوراما می باشد.

تکنیک انجام هلیشات با استفاده از پرنده بدون سرنشین چه در فیلمبرداری هوایی و چه در عکاسی و تصویربرداری هوایی مبتنی برچند بخش است:

- اول اینکه دوربین و قاب تصویر هیچگونه ارتعاشی را شامل نباشد.

- دوم اینکه در حین پرواز سیستمها و اجرای پلان شامل تکان در تصویر خواسته و یا ناخواسته نباشد.

- سوم اینکه حرکات دوربین شامل pan (چرخش حول محور عمودی)، Tilt(چرخش حول محور عرضی) و Roll (چرخش حول محور طولی) درست، به موقع و منظم همراه با رعایت استانداردهای تصویر باشد.

- چهارم اینکه مهمترین قسمت هلیشات اجرای درست حرکات تصویر همراه با شناخت درست قاب بوده که با رعایت نکات درست تصویر در فیلمبرداری و تصویربرداری هوایی میسر می گردد.

 

رموز عکاسی

۲۰ مرداد, ۱۳۹۳ مدیریت وب سایت 0

رموز عکاسی یا ملاک عکس خوب چیست؟

ترجمه: امیر کردونی

 

شخصا از عکس های دیجیتال شسته‌ رفته و غیر واقعی آژانس‌ های استاک (۱) متنفرم. آنهایی که در اسکرین‌ سیورهای پیش‌فرض کامپیوتر پیدا می‌شوند. یک قطره کوچک آب که در حال افتادن از یک برگ است. سبزها زیادی سبز هستند، بیشتر از آنکه بتوانم دوستش داشته باشم. این عکس‌ها چه محتوایی دارند؟ چه نیازی به یادآوری زیبایی‌ های طبیعت و جنگل‌ های بارانی دارم وقتی درون استودیوم هستم.

اشتباه نکنید، من عاشق جنگل‌ های بارانی هستم و هر از چندگاهی هم به این مکان‌ ها سر می زنم. اما کسی در جایی (احتمالا گروهی از آدم‌های دیجیتال-تکنولوژی باز!) فکر کرده‌اند که عکس یک قطره آب تصویر خوبی است برای اینکه بر روی بی‌ شمار صفحه نمایش کامپیوترها قرار بگیرد.

یقینا تنها اسلحه‌ ای که به وسیله آن می توانیم به جنگ این همه تصویری که هر روزه بر سر ما بمباران می‌شود برویم و آنها را از میدان به در کنیم این است که معیار شخصی‌ مان از اینکه عکس خوب چیست را بشناسیم.

در طی ده سال گذشته، از زمانی‌ که بعد از مدرسه به یک کلوپ عکاسی می‌روم سلیقه عکاسی‌ام و چیزی که حس می کردم یک عکس را موفق می‌کند را پرورش داده‌ام ... اغلب خودم را با نتیجه کار غافلگیر می‌کنم. اولین نمایشگاه عکسی که رفتم تاثیر زیادی روی من گذاشت ... نمایشگاه ریچارد وِنت ورث(۲) در گالری عکاسان در سال ۲۰۰۱. همه عکس های روی دیوار اسنپ‌ شات‌ هایی بودند که از اشیای دور انداخته شده گرفته شده بودند. اشیاء فراموش شده پوشاک و مجسمه‌ های خیابانی بدون تحرک. من عاشق سادگی آن عکس ها شدم.

تا به امروز، عکس های ساده و آنهایی که با فناوری های ساده گرفته شده‌اند مرا جذب خود کرده اند. و اعتراف می کنم بدون آنکه بتوانم توضیح بدهم به سمت عکس‌ هایی که رنگ قرمز در آن وجود دارد کشیده می شوم. همچنین علاقه دارم به چالش کشیده شوم و غافلگیر شدن را تجربه کنم. درست مثل بازی.

هنگامی که به نمایشگاه فارغ‌ التحصیلان عکاسی دانشگاه هنرهای خلاقه فارنهام در ترومن بریوری رفتم اثری را دیدم که دقیقا همچین تاثیری می گذاشت. وقتی به اثر نزدیک شدم با پرتره‌ هایی تهاجمی روبرو شدم. عکس‌ها از لحاظ فنی هم بسیار خوب بودند. به نظر می‌رسید با دوربین قطع بزرگ عکاسی شده‌اند و در لابراتواری حرفه ای چاپ شده اند. اما ویژگی های فنی آثار نبود که مرا جذب می کرد. بلکه ناامیدی لذت بخش من از فهمیدن این که در این عکس‌ ها چه می گذرد بود که مرا مجذوب می‌کرد.

مرد جوانی با سوئیشرت کلاه دار، شلوار جین، کفش کانورس و گوش پیرسینگ زده درست به لنز نگاه می کند. در دستانش سگی درنده را به دوربین نشان می دهد. این مرد چه کسی است؟ آیا او در مسابقات سگ‌ های جنگی شرکت می کند؟ فکرهای متفاوتی به ذهنم خطور می‌کرد.

بقیه مجموعه را دنبال کردم و با عکس‌هایی با همان ساختار مواجه شدم، ناکجا آباد های معمولی، لباس مرد و نژاد سگ‌ هایی که در دستانش قرار می‌گرفت عوض می‌شد اما سردرگمی و البته علاقه من به عکس ها هم بیشتر می‌شد.

به آخر مجموعه رسیدم و عنوان را دیدم، محکومین به مرگ.(۴) بوم! فهمیدم.  این مرد یک سگ‌ کش، یک دزد/ مبارزه دهنده سگ‌ ها است ... اما نه، وقتی بیانیه را خواندم متوجه شدم این مرد نیل لستر(۴)، مامور موسسه رفاه حیوانات و یک خَیر است که این سگ ها را از نابودی نجات می دهد.

از نظر من چیزی که یک عکس را خوب می کند این است که من را مجبور کند با آن درگیر شوم، قوه ادراک مرا به چالش بکشد، مرا تشویق کند چیزی از آن یاد بگیرم و رمز و رازش را از اول لو ندهد. مهارتی که اجرایش مشکل است اما جورجی مِیسون(۵) به خوبی از عهده آن بر آمده است.

 

 

۱) Stock. استاک‌ ها عاملیت فروش و فراهم کننده عکس‌ های آماده هستند برای هر نوع مصرف کننده ای. در بسیاری موارد تصاویری که این آژانس‌ ها تولید می‌کنند تصویری آرمانی و کلیشه ای از موضوع است. برای مثال Corbis  از معروف ترین آژانس‌ های استاک دنیا است.

۲) Richard Wentwoth

۳) Death Row

۴) Niall Lester

۵) Georgie Mason

 

منبع

گروه فتونیکا با هدف گسترش روز افزون سیستم فیلم برداری هوایی در ایران اقدام به فیلم برداری یا آخرین تکنولوژی روز دنیا با کواد کوپتر فانتوم 3و اینسپایر برای این سیستم نموده است.

پیشنهادات و انتقادات

  • TemPlaza - Joomla TemPlate Studio

    Phasellus sem nibh, fringilla a aliquet nec, porttitor eu libero. Mauris in risus lectus, nec pulvinar magna. Aliquam ultricies sem id.

  • فتونیکا

    با تشکر از شما

به روز رسانی توئیت ها

آدرس ما

اصفهان، خیابان باهنر، مجتمع سپهر، گروه فتونیکا

شماره تماس: 19-3346018-031

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از جدیدترین موضوعات سایت باخبر شوید.